ผมมักจะตื่นเช้าทุกครั้งเวลาไปเที่ยวต่างจังหวัด ซึ่งผิดกับ เวลาที่อยู่ในกรุงเทพ คือจะตื่นเมื่อไหร่ไม่ว่าขอให้สายไว้ก่อน สิ่งที่มักทำอยู่เป็นประจำเวลาเที่ยวที่ต่าง ๆ คือ การเดินออกมาเช้า ๆ เพื่อหาร้านกาแฟประจำหมู่บ้าน ได้ไข่ลวก กับปาท่องโก๋หน่อย ถือว่าครบสูตรสำเร็จยามเช้าทีเดียว เช้านี้ออกมากับเพื่อนอีกคน เนื่องจากไม่สามารถทำให้คนอื่นเห็นข้อดีของการรับอากาศ ยามเช้า และเพลินเพลินกับวิถีชีวิต ได้ดีไปกว่าการซุกตัวในผ้าห่มอุ่น ๆ

เพื่อน สะพายกล้องถ่ายรูปที่ถือเป็นสมบัติส่วนตัว และมีผมเป็นผู้ช่วยตากล้อง โดยทำหน้าที่ถือขาตั้งกล้องให้ เดินจากบ้านพักเข้าหมู่บ้านในระยะทางซัก 1 กิโลเมตร ได้ลิ้มรสกาแฟโบราณที่อยู่ตรงข้ามวัด แต่ที่น่าสนใจไม่น้อยกว่ากาแฟ คือ ในวัดมีตลาดเด็ก เมื่อสอบถามคนแถวนั้นได้ความ ว่า เป็นตลาดนัดยามเช้า ทุกวันเสาร์ โดยมีเด็กๆ เอาผักผลไม้ ขนมมาขายกัน เราเดินดู และถ่ายรูปกัน พร้อมทั้งยังอุดหนุนวุ้นสีสันสดใสของเด้กคนหนึ่งไปด้วย แต่ก็อดสงสัยไม่ได้ ็ก็เลยสอบถามว่า

• ผม : เอ้อ .. น้องนี่เก่งจังเลย ทำวุ้นมาขายเองเลยเหรอ
• เด็ก : เปล่าครับ .. แม่ทำให้ แล้วบอกให้มาขาย
• ผม : ...............
• ผม : แล้ววุ้นสีแดง ทำมาจากอะไร
• เด็ก : อ๋อ ทำมาจากเฮลบลูบอย น้ำแดงครับ
• ผม : ........ ( อ้าว นึกว่าเป็นดอกกระเจี๊ยบ )
• ผม : แล้วที่สีเขียวล่ะ
• เด็ก : ก็ใส่สีเขียว นะสิ !
• ผม : ......??? .... งั้นวุ้นสีน้ำตาลนี่ล่ะ
• เด็ก : เป็น น้ำเขียว ผสม น้ำแดง ครับ
• ผม : อ๋อ ! เป็นน้ำแดง ผสม น้ำเขียว นี่เอง
• เด็ก : ไม่ใช่ครับ เป็น น้ำเขียว ผสม น้ำแดง ครับ
• ผม : ................... ( ดูมันยังกล้ายืนยันอีก ) .............
• จบการสนทนา ส่วนผมได้วุ้นมาสามสี คือ วุ้นสีแดง วุ้นสีเขียว วุ้นสีเขียวผสมน้ำแดง(สีน้ำตาล)...... เฮ้อออออออออออออ

ตื่นเช้า เก็บสัมภาระ เพราะต้องรีบกลับให้ถึงกรุงเทพ ฯ แต่ความประทับใจทิ้งท้าย ก็เกิดขึ้น เพราะรถสองแถวที่เหมามา แจ้งว่ารถเสีย โดยเป็นเหตุผลที่ฟังไม่ขึ้น เอาเสียเลย และให้พวกเราอัดขึ้นไปกับรถของกลุ่มอื่นที่เหมามา เรียกได้ว่าแออัด มาก ผมแทบไม่ได้นั่ง ต้องห้อยโหนออกมานอกตัวรถ

ซึ่งมารู้ภายหลังว่า ขบวนการเหมารถขึ้นน้ำตก มักทำอย่างนี้ประจำ คือ จะพยายามวิ่งเอาเที่ยวเยอะ ๆ โดยการโยนลูกค้าเก่าให้รถคันอื่น ที่มีคนเหมามาแล้ว ส่วนรถอีกคันก็วิ่งไปรับลูกค้าขึ้นมาอีก โดยการเหมาเช่นกัน ซึ่งก็หมายความว่าเราถูกเอาเปรียบโดยกลุ่มคน ที่ต้องการผลกำไรมากกว่าภาพลักษณ์การท่องเที่ยว ทั้งที่พัก และรถเหมาเดินทาง การแย่งลูกค้าเห็นได้เด่นชัด ระบบจัดการที่ไม่มีการควบคุม ทำให้คุณค่าในสถานที่ลดน้อยลง ความประทับใจไม่เกิด ได้แค่เอาไว้คุยให้คนอื่นฟังว่าเคยไปมาแล้ว ... เท่านั้น