จาก คำขอร้อง(แกมบังคับ)ของพี่ป๋องเจ้าหน้าที่ของมูลนิธิคุ้มครองสัตว์ป่าฯ ในขณะนั้น(พฤศจิกายน ปี2543) ผมและเพื่อนๆอีกสิบกว่าชีวิตก็มุ่งหน้า สู่เขาแผงม้า เพื่อร่วมเป็นคณะทำงานในค่ายเยาวชน 'ค่ายอนุรักษ์ธรรมชาติและสัตว์ป่า' ของโรงเรียนโชคชัยสามัคคี............... ด้วยความที่สมาชิกเยอะเราเลยต้องแบ่งออกเป็น2ทีม โดยที่ผมอยู่ทีมที่2 ไปกับรถของพี่ฝน(เจ้าหน้าที่ของมูลนิธิฯอีกคน) รถคันที่นั่งไปถึงบริเวณ ตีนเขาแผงม้าตอนประมาณ 17.00 น. ซึ่งก็ยังไม่นับว่าเย็นมากทว่าพระอาทิตย์กลับแสดงทีท่าว่าจะลาลับซะยังงั้น รถของพวกเราค่อยๆ หนีแรงดึงดูดของโลกขึ้นไปบริเวณที่ทำการของ เขาแผงม้าซึ่งเราจะใช้เป็นสถานที่ทำค่ายด้วย แต่แล้วพี่ฝนก็เบรกรถกะทันหันเล่นเอาพวกผมที่นั่งกระบะหลังหัวทิ่มกัน เป็นแถว แต่พอค่อยยืนขึ้นเพื่อดูว่าเกิดเหตุอะไรขึ้นสายตาของผมก็ เหวี่ยงไปปะทะกับหมูป่าฝูงหนึ่งกำลังใช้หาอาหารอยู่แต่ไอ้เจ้าจ่าฝูง ที่คาดว่าสูงประมาณ1เมตรกลับทำท่าฮึดฮัด และตะกุยดินเตรียมพร้อมที่ จะวัดดวงกับพาหนะของเรา............ แป๊นนนนนนนนน!!!!!! นับเป็นโชคดีที่พี่ฝนบีบแตรจนไอ้เจ้าหมูป่าฝูงนั้นเผ่น หนีไป..................

ทรัพยากรป่าไม้

ป่าบริเวณนี้ในอดีตเป็นป่าดิบแล้งที่สมบูรณ์ ต่อมาถูกบุกเบิกเพื่อทำการปลูกพืชเศรษฐกิจอย่างข้าวโพด และปล่อยทิ้งร้างมีหญ้าปกคลุมแทน และเกิดไฟป่าขึ้นทุกๆ ปี จนไม่เหลือเค้าความอุดมสมบูรณ์ให้เห็น มาในปี พ.ศ.2537 มูลนิธิคุ้มครองสัตว์ป่าฯ ร่วมกับองค์กรชาวบ้าน ได้เข้ามาฟื้นฟู ในปัจจุบันมีสภาพเป็นป่ารุ่นสองซึ่งมีความหลากหลายของท้องถิ่นที่อยู่อาศัย และอาหารของสัตว์ป่า มีพืชเบิกนำธรรมชาติขึ้นแทรกกับไม้ที่ปลูก เช่น กล้วยป่า จะพบทั่วไป เป็นพืชที่ช่วยอุ้มน้ำเพิ่มความชุ่มชื้นแก่พื้นที่ ปอหูช้าง กระทุ่มน้ำ จะพบในบริเวณหุบเขาที่มีความชื้น ปอพังแหล ต้นสาบเสือ ในบริเวณที่น้ำน้อย และสังคมหญ้าคาถูกปกคลุมด้วยพืชใบกว้าง และต้นไม้ยืนต้นทั้งที่ปลูก และพบพันธุ์ไม้ดั้งเดิม เกิดตามธรรมชาติขึ้นหลังจากมีพืชเบิกนำ เช่น ยางแดง มะค่าโมง ตะเคียน มะหาด ยมหิน มีเถาวัลย์ต่าง ๆ ที่เป็นอาหารสัตว์ป่ามากมาย และตามพื้นที่ป่าในบริเวรหุบจะพบพืชพวกเฟิร์น พืชตระกูล ขิง ข่า เร่ว ผักหนาม คลุ้ม คล้า ซึ่งแสดงว่าปัจจุบัน พื้นที่ป่ามีความชุ่มชื้น และทำหน้าที่เป็นต้นน้ำ และสายน้ำที่ไหลลงสู่ชุมชน และอ่างเก็บน้ำลำพระเพลิงตลอดปี 2 สาย คือคลองบง กับคลองเสมา