เมื่อจุดเริ่มต้น ของการเปิดมุมมองในครั้งนี้ จุดหมายหลักที่หยิบยกมา คือ การไปชื่นชม และร่วมสัมผัสบรรยากาศของการเฉลิมฉลองและงานสมโภชเสาชิงช้า ซึ่งเดิมทีเสาชิงช้าใช้ในการประกอบพระราชพิธีตรียัมพวาย หรือพิธีโล้ชิงช้าของศาสนาพราหมณ์ ตั้งแต่สมัยสุโขทัย จวบจนมายกเลิกการประกอบพิธีในรัชกาลที่ 7 แต่ยังคงเห็นตั้งตระหง่านอยู่ทุกวันนี้ ควบคู่กับวัดสุทัศน์เทพวราราม วัดสำคัญของกรุงรัตนโกสินทร์ อีกแห่งหนึ่ง และเป็นที่ประดิษฐาน ของพระศรีศากยมุนี ( หลวงพ่อโต ) และบานประตูแกะสลักลายที่วิจิตรสวยงามด้วยฝีพระหัตถ์ของ พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย

ตามโปรแกรมที่พวกเราร่างกันคร่าว ๆ ด้วยความตั้งใจนั่งรถรางชมบรรยากาศรอบเกาะรัตนโกสินทร์ แต่ผิดหวังเล็กน้อย ที่รถรางถูกจองเต็มทุกรอบ พวกเราจึงเปลี่ยนมาเปิดแผนที่อีกครั้งเพื่อวางแผน ตามแผนที่เกาะรัตนโกสินทร์ ที่ถูกล้อมรอบด้วยแม่น้ำเจ้าพระยา และคลองหลอด ซึ่งได้แบ่งเกาะรัตนโกสินทร์ เป็นชั้นนอกและชั้นใน ให้เข้าใจง่าย ๆ เพื่อประหยัดเวลาที่จะเริ่มตระเวน ชั้นใน คือ แขวงพระบรมมหาราชวัง ชั้นนอก ก็คือแขวงต่าง ๆ ที่ยังคงอยู่ในเขตพระนคร

ไม่ว่าจะมองมุมไหน ในเขตพระบรมราชวัง ก็ดูสวยงาม และเป็นหน้าเป็นตาให้กับประเทศไทยได้ ครั้งนี้แม้ไม่ใช่ครั้งแรกที่มาเดินชม แต่บรรยากาศก็ชวนให้ดูแช่มชื่น เมื่อเห็นชาวต่างประเทศแสดงความชื่นชมในเอกลักษณ์ของความเป็นไทย คนไทยอาจจะดูบางตาหน่อย จะเห็นมีบ้างก็เป็นน้อง ๆ นักศึกษา ที่มานั่งร่างภาพ ตามงานจิตกรรมฝาผนังที่วัดพระแก้ว โดยเป็นเรื่องราวของรามเกียรติ์ ที่ยังคงครองอันดับหนึ่งของความเป็นจิตกรรมฝาผนังที่มีความยาวที่สุดในโลก

ใช้เวลาพอสมควร ในการเดินชมพระมหาปราสาท พระราชมณเฑียรสถาน และพระศรีรัตนศาสดาราม พร้อมทั้งเก็บรูปสวย ๆ ในแต่ละจุด ทั้งนี้ บางส่วนต้องละเลยไปสักหน่อย ด้วยเพราะกำลังขาเริ่มล้าลงเรื่อย ๆ

ก็ย้อนกลับไปยังเสาชิงช้า เพื่อตั้งใจเก็บบรรยากาศในช่วงกลางคืน รถตุ๊ก ๆ วิ่งตัดจากสนามหลวง ไม่กี่อึดใจก็ไปถึง แต่เวลายังพอที่จะไปอีกสักที่ เราจึงเลือกเดินไปที่ภูเขาทอง วัดสระเกศ สถานที่ที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ ในเจดีย์บนยอดภูเขาทอง ด้วยตั้งใจว่าจะเก็บทิวทัศน์ในมุมสูง ๆ แต่เมื่อไปถึง ทางขึ้นก็ปิดเสียแล้ว ที่ทำได้เพียงแต่นั่งพักเหนื่อยไปพลาง ๆ

เสร็จสรรพแต่ไม่ใช่การเสร็จสิ้นในวันนี้ แสงไฟที่ส่องกระทบเสาชิงช้า เปลี่ยนสีแดง กลายเป็นทอง สวยงามไปอีกแบบ คนบริเวณรอบเสาชิงช้าเพิ่มมากขึ้น และในบริเวณลานคนเมืองก็เริ่มมีการแสดง เราต่างใช้เวลาในช่วงนี้ค่อนข้างจะนานสักหน่อย ทั้งถ่ายรูปนั่งเล่น เดินเล่นไปเรื่อย จนกระทั่งเวลาพอเหมาะ ที่สุดท้ายของวันนี้เราตกลงกัน ที่จะจบที่อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย แสงไฟอาจจะไม่สว่างไสวไปทั่วท้องถนน แต่นั่นก็ทำให้อนุสาวรีย์ ฯ ดูโดดเด่น อยู่ใจกลางถนนราชดำเนิน

สุดท้าย ทุกคนแยกย้ายกันกลับบ้านด้วยความอิ่มเอม และอ่อนล้า แต่ก็ยังหวังว่าโอกาส หน้า คงจะได้เดินเที่ยวเล่น และชิมของกินอร่อยที่ขึ้นชื่อในเกาะรัตนโกสินทร์ ที่ยังคงมีสถานที่อีกมากมายที่ยังไม่สามารถไปเยือนได้ในวันนี้ และมันเป็นอีกวันหนึ่งที่คนเราจะหาความสุขในเมืองหลวงได้

อนึ่ง การท่องเที่ยวบนเกาะรัตนโกสินทร์ ด้วยความสนุก และสะดวกที่สุด คงจะเป็นการใช้บริการรถตุ๊ก ๆ และก็พึ่งพาสองขาของเราจะดีที่สุด