หลังจากที่ลงสู่ท้องทะเลแล้ว ลูกเต่าทะเลก็คงต้องดิ้นรน เพื่อให้รอดจากศัตรูในท้องทะเลอีกด้วย นั่นก็คือปลาขนาดใหญ่ต่างๆ โดยเฉพาะปลาฉลามที่มัก จะเข้ามาหากินตามใกล้ฝั่งในช่วงเวลากลางวัน ย่อมต้องเป็นอันตรายต่อลูกเต่าทะเลโดยตรงแน่ ลูกเต่าจะว่ายน้ำลงสู่ทะเลลึกโดยไม่หยุดพักหาอาหาร และจะใช้ไข่แดงที่ติดอยู่หน้าท้องเป็นแหล่งพลังงาน ไม่มีใครสามารถบอกได้ว่าลูกเต่าทะเลในช่วง 1- 3 ปี หายไปไหน เนื่องจากจะไม่พบลุกเต่าทะเลในช่วงอายุ 1-3 ปี อยู่ตามบริเวณชายฝั่งเลย

จากการศึกษาพบว่าอัตราการรอดของเต่าทะเลจนถึงช่วงวัยเจริญพันธุ์ คือ 1:100 ตัว ซึ่งเมื่อเทียบกับไข่ที่ถูกวางจำนวน 1000 ฟองแล้ว เหลือรอดมาเพียง 10 ตัวเท่านั้น นั่นยังไม่รวมถึงปัจจัยการตายที่เกิดขึ้นช่วงวางไข่

แม้ว่าเต่าทะเลจะสามารถวิวัฒนาการมานับร้อยล้านปี แต่ปัจจุบันเต่าทะเลมีโอกาสที่จะเสี่ยงต่อการ สูญพันธุ์สูง ขึ้น ซึ่งปัจจัยที่เกิดขึ้นในปัจจุบันล้วนเกิดจากมนุษย์ ทั้งสิ้น ไม่ว่าจะเป็นการคุกคามเต่าทะเล และถิ่นที่อาศัย

ประเทศไทยเคยอนุญาตให้มีการสัมปทานเก็บไข่เต่า ซึ่งทำให้เต่าทะเลลดลงอย่างรวดเร็ว ถึงแม้ปัจจุบันจะยกเลิกสัมปทานและออกกฎหมายคุ้มครอง แล้วก็ตาม แต่ก็ไม่ทำให้จำนวนเต่าทะเลที่ขึ้นมาวางไข่เพิ่มจำนวนขึ้นเลย อาจเพราะเนื่องมาจาก การส่งเสริมให้เกิดอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว การแปลงแปลงสภาพถิ่น ที่วางไข่ของเต่าทะเล ให้เป็นสถานที่ท่องเที่ยว ทุกปีจะพบว่ามีเต่าทะเลที่ถูกใบพัดเรือท่องเที่ยวตายในระหว่างขึ้นมาวางไข่ รวมถึงเครื่องมือประมงที่ เต่าทะเลติดขึ้นมา และตายเนื่องจากจมน้ำ เช่นอวนลาก อวนลุน เบ็ดราว เป็นต้น และยังทำลายแหล่งหากินของเต่าทะเลอีกด้วย

เคยมีการรายงานว่าในหมุ่บ้านประมง ประเทศกัมพูชาได้นำเอาเต่ากระ นำมาแจกจ่ายกันกินทั้งหมู่บ้าน ผลทำให้ได้รับพิษที่เต่ากระสะสมเอาไว้จาก แมงกระพรุน และดอกไม้ทะเลที่กินเข้าไป ทำให้เข้าโรงพยาบาลทั้งหมู่บ้าน และเสียชีวิต 4 คน

ปัจจุบัน กฎหมายได้ระบุโทษ ผู้ที่มีเต่าทะเล ซาก และผลิตภัณฑ์ จากเต่าทะเล ไว้ในครอบครอง คือ จำคุก 4 ปี ปรับไม่เกิน 40000 บาท หรือ ทั้งจำทั้งปรับ

ส่ง E-mail : admin@enac-club.com